For ei tid sidan fekk eg denne kommentaren i ein diskusjonstråd på Facebook, retta mot meg: «Nå er eg litt ufin: Du er så pass forstokka i ditt syn at ingen ting kan overtyda deg om at du tek feil.»
Difor er det viktig å drøfte klimaspørsmål
Eremittkreps og andre forvitnelege skapningar
Ikkje alle har likt at eg har nytta ulike dyr som metaforar for korleis eg oppfattar folk som hevdar at det ikkje finnest noko som heiter menneskeskapte klimaendringar. Ein uttrykte seg slik: «Mange rare dyr. Så langt er dei tilpassa
Vi må snakke om elefantane.
Eg har skrive to betraktningar om folk som framleis trur klimaproblematikken ikkje er noko å bry seg om, og eg har samanlikna åtferda deira med pinnsvin og framferda deira med påfuglar. I denne tredje betraktninga tek eg utgangspunkt i elefantar.
Pinnsvin eller påfugl?
For litt sidan skreiv eg om folk som gjev uttrykk for at dei meiner at alt dette med med klimakrise og global oppvarming berre er tull og humbug. Eg samanlikna åtferda deira med åtferda til pinnsvin, som når dei kjenner
Pinnsvin på sosiale media – ein utdøyande rase?
Pinnsvina har utvikla ein spesiell form for forsvarsstrategi: Dei rullar seg saman, og dei strittande piggane gjer det vanskeleg for rovdyr å få tak i dei. Så ligg dei der då, samanrulla, til dess rovdyret vert lei og prøver å
Norske verdiar – kva er det?
For ikkje lenge sidan las en nok ein gong om at «dei norske verdiane» var under press. (Og nok ein gong var det islam og muslimar som var det store trugsmålet, med priderørsla som ein alvorleg «medskuldig».) Av ein eller
Når ikkje anna hjelper – prøv med litt sutring
Eg synest det kan vere interessant å lese det folk legg ut på sosiale medier. Om ikkje anna, så gjev det meg eit visst innsyn i korleis folk som tenkjer annleis enn meg, opplever verda. Av og til har det
Document? NO!
I det siste har eg registrert at ein og annan facebookvenn har delt ein artikkel frå nettstaden document.no, som fortel om ein studie gjennomført av forskarar ved «det prestisjefylte Massachusetts Institute of Technology (MIT)», som artikkelforfattar Geir Furuseth heilt korrekt
Hurra – eg er woke! (Men eg bør kan hende skjemmast litt…)
Det er ei stund sidan no: Eg fekk ein kommentar på noko eg hadde skrive på Facebook. Det eg hadde skrive der, var woke, var det ein som hevda. Woke – kva var så det? Eg måtte finne det ut.
Tre trinn for å kome vidare.
Biletet over syner ein steinmur ein eller annan stad i Nord-England. Fyrste gong eg såg ein slik mur, var på ein busstur frå Newcastle til Kendall, ein liten by som ligg i Lake District. Men dette var slett ikkje den