Diktomtalar

Ketil Edmond Fjeld er  ein kar som har gitt seg sjølv ei fin oppgåve: Så å seie kvar dag legg han ut eit nytt dikt på facebookfeeden sin. Han har gjerne med litt informasjon om diktaren også. Takka vere han

Ingen er skjerma for smerte. Vi kan gjere vårt beste for å unngå den. Men så kjem dagen der vårt beste ikkje var nok, likevel. Eller noko vondt skjer som vi ikkje kunne noko for, eller som vi ikkje kan

Dette diktet kom eg over på Facebook den 2. mai – med andre ord ein dag for seint. Det hadde passa så godt å grunne litt over tankane som er blitt ikledd orda i diktet på sjølvaste dagen til arbeidarrørsla. 

Det er noko dei fleste menneske truleg har felles: På eitt eller anna tidspunkt i livet forstår vi at vi skal døy. Vi tek inn over oss at livet vårt har ein ende. Men vi veit ikkje når, og vi

Ein skulle tru at når det gjeld julesongar, så må det meste for lengst vere sagt. Og slik er det vel gjerne også, men av og til vert dei gamle tankane ikledd nye ord. Då kan det hende at ein

Eg fyller år i dag, og gratulasjonane kjem inn på Facebook, som perler på ei snor. Biletbruken er ikkje tilfeldig. Helsingane er som ein rad av små perler, synest eg.. Det er ein mangslungen gjeng som har sendt meg gratulasjon:

Dette diktet er skrive av ei dame eg har kjent i mange år, og som eg har stor sans og  djup respekt for. Berit Lygre var i fleire år sjefen min på Nordbygda skule, og det var ein epoke i

I år fall frigjeringsdagen på ein søndag, og eg fekk delta på ei temagudsteneste i Solheim kyrkje i Masfjorden. Etter gudstenesta vart det lagt ned blomar på to krigsgraver her. I den eine grava ligg Torgeir Stordal, som brutalt vart