Author: Rune Garmann

Eit årsskifte er for meg fylt med ulike kjensler: Ei blanding av takksemd for og vemod over det som har skjedd i året som har gått, og forventningar til det som skal skje i året som skal kome. For eg

Jula er ei tid for tradisjonar, vert det hevda. Men kva er ein tradisjon? Ein tidlegare kollega av meg siterte ein gong noko ein av elevane hans hadde skrive i ein stil: «Når vi gjer noko om att fordi vi

En skulle vøri fire år i romjul’n og kjint ei jinte som var nesten fem, og begge skulle kledd seg ut med masker og kømmi julbokk tel et bæssmorhem. Og klokka skulle vara midt på dagen og vægen skulle vara

Eg vaks opp på Storetveit, i det som då var Fana kommune, og som no er ein del av Bergen. Då eg var gutunge på 1960-talet, var det vanleg at vi ungane gjekk julebukk på nyttårskvelden. Utkledde gjekk vi frå

I dag, ein dag etter trettandagen, vart jula pakka vekk heime hos oss. Og med det kan mi kjære Olga få ein velfortent femtivekers ferie.

Ikkje før er vi ferdige med julestri og julefeiring, så er det på’an igjen – i alle fall dersom du er ortodoks kristen. Dei ortodokse kyrkjene høgtidar også Jesu fødsel den 25. desember, men dei nyttar den gamle julianske kalenderen